Dag iedereen,

Ik hoop dat het jullie goed gaat.

Ikzelf denk vandaag aan Maricarmen in Madrid en zucht.

Het is 4 oktober 2026. Mijn huurappartement gaat op de schop. Deze zomer kreeg het een advies tot onbewoonbaarheid. 

Nochtans is het een mooi appartement, maar het blijkt stedenbouwkundig niet vergund te zijn.

De Vlaamse overheid houdt een loep op eigenaars en nam enkele dagen geleden haar definitieve besluit: 

beste huurster, jij mag hier niet meer wonen. Dit appartement mag niet meer reglementair verhuurd worden.

De verhuurder ging in de fout en jij wordt mee gestraft. Je moet eruit.

Wat betekent dit concreet?

Vanaf 31 oktober sta ik op straat. 

Sindsdien denk ik: dit is eigenlijk een mooi exemplaar. 

Een blanke vrouw met blauwe ogen en een UGent-diploma op zak die op straat dreigt te belanden omdat haar woning onbewoonbaar is verklaard. 

Laat mij eens kijken wat ik met die realiteit kan doen om een groter, systemisch probleem aan te kaarten.

Want onze woningmarkt is een affront. Net zozeer hier als in Spanje, Nederland, het VK en de VS. En dan heb ik nog geluk, omwille van mijn blanke huid.

De mechanismen verschillen, maar het onfaire karakter is herkenbaar. Er wordt gespeculeerd met een primaire basisbehoefte. 

Je kan in België nu eenmaal niet in een boomhut wonen. Wil je wonen, dan moet je mee in een systeem waarin vastgoed vrijheid betekent.

Je bouwt kapitaal en vrijheid op, tenzij je huurder bent. Dan ben je duur af aan de huidige huurprijzen en blijf je in cirkels draaien.

Een eigen bakstenen woning kopen? Dat zou ik heel graag willen. Het geeft financiële zekerheid en beschermt je tegen armoede. 

Alleen kan de bank mij als alleenstaande op dit moment niet het nodige geld lenen. Ik heb dus nog even de nodige zekerheid op te bouwen. 

Zonder ouders van wie ik kan erven of financiële steun kan krijgen, moet ik mij behelpen. 

Terwijl ik nadenk hoe ik dan wél een woning kopen kan, wil ik eerlijk huren, allerliefst in Gent.

Dit is Vlaanderen, één van de meest welvarende regio's ter wereld. 

Hier wonen ook verhuurders die hun woning netjes laten vergunnen. Die begrijpen dat een alleenstaande graag van haar inkomen overhoudt na het betalen van de huur.

Daarom richt ik mij tot jullie. Ik zoek een huurwoning. 

Geen luxe, wel een net, lichtrijk en rustig appartement met één slaapkamer, waar ook mijn domicilie staat en die ik voor een afgesproken periode huur.

En liefst, net zoals ikzelf een eerlijk persoon ben, met een eerlijke verhuurder.

Wie kan mij helpen zodat ik op 1 november 2026 opnieuw vier muren en een dak heb waaronder ik kan wonen?

Wie heeft een creatief en realistisch idee?

Gelieve deze oproep breed te delen met mensen die je kent en vertrouwt. Hartelijk dank bij voorbaat. 

Ik blijf intussen rustig. Ik heb er vertrouwen in dat ik dat wat voor mij geschikt is, vinden zal. 

En ik sta open voor creatieve, realistische ideeën, ook als die afwijken van het gangbare pad. 

Hartelijk dank alvast!